Schemat chlodzenia silnika KD-35

Schemat chłodzenia silnika KD-35 . Aby podgrzać wodę w zimnych porach roku nalewa się początkowo tylko jeden kubeł wody do zbiornika urządzenia podgrzewającego. Aby woda nie zamarzła w rurkach chłodnicy, nalewa się ją nie przez otwór chłodnicy, lecz przez rurę . Po zagrzaniu wody w zbiorniku Woda napełniająca przestrzenie wokoło cylindrów – koszulka wodna chłodzi ich ścianki i głowicę. Nagrzana woda przepływa przez rurę łączącą do górnego zbiornika chłodnicy. Przechodząc stąd rurkami chłodnicy do dolnego zbiornika woda chłodzona jest przez strumień powietrzny wywołany pracą wentylatora . Ochłodzona woda przechodzi dolną rurą z powrotem do koszulki wodnej silnika i proces chłodzenia nieprzerwanie powtarza się. Pompa odśrodkowa przyśpiesza obieg (cyrkulację) wody w systemie chłodzenia. Otwór chłodnicy służący do napełnienia wodą całego systemu chłodzenia zakrywa się korkiem . Do odprowadzenia pary w wypadku zagotowania się wody oraz dla odprowadzenia nadmiaru wody przy napełniani u służy rurka parowa , której dolny koniec wyprowadzony jest pod chłodnicę. Opróżnienie systemu chłodzenia z wody dokonuje się za pomocą-rurki spustowej lub specjalnego kranu do spuszczania wody. W czasie pracy, szczególnie przy złym stanie silnika, świece pokrywają się nagarem i zanieczyszczają paliwem. Powoduje to przerywanie zapłonu, ponieważ prąd od elektrody centralnej do korpusu świecy przepływa przez połączenie stworzone z nagaru, zamiast przez szczelinę iskrową. Z tego powodu świece należy okresowo oczyszczać z nagaru i przemywać benzyną, usuwając jednocześnie niedokładności pracy silnika, które powodują tworzenie się nagaru. Należy przy tym obejrzeć czy nie powstały pęknięcia w izolatorze świecy lub inne uszkodzenia; świecę uszkodzoną należy wymienić. Aby osiągnąć właściwą pracę silnika, trzeba tak nastawić urządzenia zapłonowe, aby iskra zapalała mieszankę paliwową nieco przed dojściem tłoka do górnego martwego punktu suwu sprężania. Do momentu, w którym tłok osiągnie górny martwy punkt, mieszanka zdąży się spalić, a silnik będzie działać z największą siłą; moc silnika będzie wówczas największa. Takie przyspieszenie zapłonu nazywamy normalnym. Przy zbyt wczesnym zapłonie mieszanka paliwowa zdąży spłonąć przed dojściem tłoka do górnego martwego punktu i poruszający się do góry tłok będzie naciskany w przeciwnym kierunku. Pojawiają się wówczas metaliczne stuki w silniku, a moc silnika spada. W wypadku późnego zapłonu spalanie będzie zachodzić w czasie suwu roboczego, silnik będzie przegrzewał się i moc j ego także spadnie. Dla właściwej pracy silnika należy uzyskać normalne przyspieszenie zapłonu, a w czasie rozruchu należy nastawić zapłon późniejszy, aby przy przeciwnym nacisku gazów zapobiec możliwości obrotu wału korbowego w odwrotną stronę i uniknąć niebezpieczeństwa odbicia korby rozruchowej. Prawidłowe ustawienie zapłonu przeprowadza się specjalnym regulatorem zapłonu. Prąd elektryczny poza zapłonem mieszanki roboczej wykorzystywany jest również do oświetlenia. Potrzebny do tego prąd niskiego napięcia wytwarza się w ciągnikach przy pomocy prądnicy. [przypisy: projektowanie wnętrz warszawa, domek drewniany, domki całoroczne ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: domek drewniany domki całoroczne projektowanie wnętrz warszawa