Most przez rzekę Sawę w Belgradzie

W związku z projektem mostu przez rzekę Sawę w Belgradzie przeprowadzono w 1953 r. w laboratorium prof. Kloppela Darmstadzie badania na wykonanym w skali 1: 2 modelu fragmentu przęsła mostu obejmującego 5 pól ortotropowej płyty pomostowej z żebrami podłużnymi z płaskowników, a następnie na wyciętym z niego modelu jednego przęsła tej płyty, ograniczonego podpartymi na całej długości poprzecznicami. Model obciążany był ustawioną w środku jedną siłą rozłożoną na powierzchni 150•300 mm, wzrastającą aż do osiągnięcia jego nośności. Celem badań było ustalenie zakresu sprężystej pracy żeber podłużnych oraz poznanie zachowania się ich po przekroczeniu granicy sprężystości i teoretycznej nośności. Badania wykazały, że: -rzeczywista granica sprężystej pracy pierwszego modelu leżała. o 16 %, a drugiego o 10 % powyżej obliczonej; – obciążenie, przy którym pojawiły się pierwsze pęknięcia było około 9-krotnie w pierwszym i ponad H-krotnie w drugim modeli większe od obliczonego, odpowiadającego wytrzymałości użytej na modele stali; – nośność równa obciążeniu w chwili, gdy pęknięcie objęło całą wysokość żebra, była w pierwszym modelu ponad 10-krotnie, a w drugim l2-krotnie większa od obliczonej; – powyżej granicy pracy sprężystej nie stwierdzono przedziału płynięcia – odkształcenia wzrastały z obciążeniem w przybliżeniu liniowo, a tylko w innym stosunku niż w zakresie pracy sprężystej. Wyniki badań, a zwłaszcza duża nośność konstrukcji, upoważniły do niestosowania przy projektowaniu ustalonych wg tradycyjnego kryterium naprężeń dopuszczalnych. Zalecono przyjąć w projekcie za dopuszczalne przy zginaniu żeber podłużnych takie wartości naprężeń, jakim towarzyszyło trwałe ugięcie żeber równe 1300 ich rozpiętości. W badanym modelu odpowiadało to ugięciu 0,25 mm. Stosunek siły obciążającej wywołującej takie ugięcie trwale żebra do siły wywołującej na dolnej krawędzi żebra naprężenia równe dopuszczalnym na rozciąganie wg normy wynosił 2,35. Stąd propozycja zastosowanie w żebrach podłużnych stalowej ortotropowej płyty pomostowej normalnych naprężeń dopuszczalnych. Tę samą wartość współczynnika zmniejszającego, jaką dla mostu przez Sawę określono doświadczalnie, otrzymano dla mostu Europa w Insbruku (ukończonego w r. 1963) drogą obliczeń uwzględniając odkształcenia plastyczne . Zalecono jednak zastosować w projekcie nieco większą wartości tego współczynnika, a mianowicie 0,5, ponadto celem zabezpieczenia konstrukcji pomostu przed powtarzaniem się uplastycznienia jej elementów, dodano warunek, aby suma naprężeń otrzymana bez uwzględnienia współczynnika zmniejszającego nie przekroczyła granicy plastyczności materiału. [hasła pokrewne: żeliwo szare, MAKIJAŻ PERMANENTNY METODĄ WŁOSKOWĄ, drzwi mroźnicze ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: drzwi mroźnicze MAKIJAŻ PERMANENTNY METODĄ WŁOSKOWĄ żeliwo szare